Wat staan de koersen hoog. Er is een AI-bubbel die op barsten staat! Moet ik nu wel beleggen? En dan alles ineens of in stapjes? Kan ik niet beter nu winst nemen en verkopen?
Mijn strategie is buy-and-hold met eventueel wat herbalanceren, onafhankelijk van wat de nieuwsberichten ook zijn. En consequent blijven inleggen zodra je geld beschikbaar hebt zolang je in de opbouwfase zit. Het percentage aandelen in mijn portefeuille laat ik uitsluitend afhangen van mijn zogeheten risicotolerantie en totaal niet van de waan van de dag.
Wanneer moet je aandelen verkopen?
Als langetermijnbelegger in een wereldwijd indexfonds verkoop je wat mij betreft niet op basis van koersbewegingen. Je verkoopt pas wanneer je het geld nodig hebt — aan het einde van je beleggingshorizon — of wanneer je verdeling aandelen/obligaties te scheef is gegroeid en je wilt herbalanceren.
Het is belangrijk je te realiseren dat je alleen in aandelen moet beleggen als je dit voor de lange termijn doet. Iets van minimaal 10 jaar. De aandelenmarkt is dermate beweeglijk dat je bij beleggen voor de kortere termijn te veel last kunt hebben van een tijdelijke, flinke daling.
Op de langere termijn wordt de trend vooral bepaald door de daadwerkelijke groei van de onderliggende bedrijven, en veel minder door de korte termijn speculatie die de heftige koersschommelingen veroorzaakt. De groei van de wereldeconomie laat al jarenlang een opgaande trend zien, waarin de wereldwijde financiële crisis als die van 2008 niet meer dan een rimpeling blijkt:
Je emoties uitschakelen met je asset allocatie
Asset allocatie is de verdeling relatief beweeglijke aandelen en relatief stabiele obligaties of spaardeposito’s in je portefeuille. Deze verdeling kun je naar mijn mening het best uitsluitend laten afhangen van je persoonlijke risicotolerantie: hoe goed kun jij plotselinge stevige koersdalingen van je aandelen doorstaan zonder uit de markt te stappen.
Waar het om gaat is dat je je hoofd koel genoeg houdt om niet in paniek te verkopen zodra de markt flink daalt. Vroeg of laat gebeurt dat altijd, en de kunst is om dan niet uit te stappen. Want dat is funest voor je rendement. Zowel op het juiste moment uitstappen als op het juiste moment instappen is vrijwel onmogelijk. Herstellen doet de markt tot nu toe overigens ook altijd. En ik zou niet weten waarom dat zou veranderen.
Als je begint met beleggen weet je wellicht nog niet goed welke verdeling het beste bij je past. Dat is niet erg. Door ervaring op te doen leer je dit vanzelf. Dat is ook de enige manier om erachter te komen. Ik heb tijdens de crisis van 2008 geleerd dat ik een significant deel van mijn beleggingen in obligaties of spaardeposito’s moet hebben om de rust te bewaren tijdens een flinke beursdaling. Ik heb zelf 60% aandelen en de rest in een depositoladder, zie mijn beleggingsstrategie. Dit is een persoonlijke keuze, jouw verdeling kan er heel anders uitzien.
Beleggen is in theorie niet moeilijk; steevast elke maand volgens je asset allocatie inleggen in een wereldwijd gespreide ETF tegen zo laag mogelijke kosten en pas weer verkopen als je in de opnamefase beland bent. Beleggen in de praktijk mislukt nogal eens doordat beleggers vanuit emotie gaan handelen.
Kun je de markt timen?
Nee. Niemand kan voorspellen wanneer de markt stijgt of daalt — ook professionele beleggers niet. Proberen in en uit te stappen op “het juiste moment” kost je vrijwel altijd rendement, omdat de beste beursdagen niet te voorspellen zijn en je ze misloopt zodra je aan de kant staat.
Zoals Peter van der Slikke in zijn boek Ontmaskerd onderbouwt, is market timing zeer riskant:
Het rendement van de wereldwijd bekende S&P 500 index is over de periode 1996-2010 bepaald door slechts 10 dagen, die van tevoren niet te voorspellen zijn. Had je die 10 dagen met de grootste koersstijgingen geen beleggingen gehad, dan was je rendement niet het gemiddelde van 6,7% per jaar geweest, maar slechts 1,88%. Was je de 60 beste beursdagen niet belegd geweest, dan had je zelfs een negatief rendement gehad.
Die losse dagen van grote koersstijging en -daling zijn niet te voorspellen. Buy-and-hold in plaats van proberen in en uit te stappen op het goede moment is voor mij dus een no-brainer.
Maar de koersen kunnen toch niet blijven stijgen?
De markt kán blijven stijgen, maar hoeft dat niet — en niemand kan voorspellen wat hij doet. De toekomst is nooit te voorspellen en de dingen zijn zelden zo eenvoudig als ze lijken. Het kan best zijn dat we, ondanks de stijgende markt van de afgelopen jaren, nog een krachtige beursstijging tegoed hebben.
Elke generatie beleggers heeft bovendien zijn eigen verhaal waarom het déze keer anders is en de markt nu echt moet gaan dalen. Bij de internetzeepbel rond 2000, bij de kredietcrisis van 2008, en nu bij de zorgen over de hoge waarderingen van AI-bedrijven. Dat de markt op een dag daalt (en daarna vrijwel zeker weer stijgt) staat vast; wanneer dat gebeurt en hoe diep, weet niemand. Dit wil niet zeggen dat de markt moet blijven stijgen, maar wel dat de markt kan blijven stijgen.
Wat moet je doen als de beurs crasht?
Niets. Wie een asset allocatie en een inlegstrategie heeft die past bij zijn of haar risicotolerantie en een cash reserve voor noodsituaties hoeft bij een beurskrach helemaal niets te doen. Een berenmarkt hoort bij beleggen en is, hoe vervelend ook, een normaal onderdeel ervan.
Een grote som geld in één keer inleggen of gespreid in de tijd?
In één keer inleggen levert historisch gemiddeld een hoger rendement op, omdat je geld zo lang mogelijk in de markt rendeert. Gespreid inleggen levert gemiddeld iets minder op — het deel dat nog op de zijlijn staat, rendeert immers niet of nauwelijks — maar geeft meer rust en beschermt je tegen een flinke daling vlak na je inleg. De keuze tussen die twee gaat dus over risico en gemoedsrust, niet over het hoogste rendement.
Om als (beginnend) belegger het risico op verlies door een plotselinge koersdaling te beperken, kun je een eenmalige, grotere inleg bijvoorbeeld over een paar maanden spreiden. Op de lange termijn is het echter meestal het meest rendabel om die inleg in één keer te doen.
Mijn favoriete indexfondshuis Vanguard heeft daar deze studie naar gedaan, met bovenstaande als uitkomst. In die studie worden de termen dollar-cost averaging (DCA) en lump-sum investment (LSI) gebruikt. DCA betekent dat je je som geld in gelijke porties gespreid in de tijd inlegt; LSI dat je het in één keer inlegt.
Helpt herbalanceren je rendement?
Nee. Herbalanceren levert geen hoger rendement op — dat is een achterhaald misverstand. Je doet het om je verdeling aandelen/obligaties in lijn te houden met je gewenste risicoprofiel, zodat je rustiger blijft beleggen, niet om meer te verdienen.
Wil je je verdeling in lijn houden met je gewenste verhouding, dan kun je herbalanceren: je verkoopt dan een deel van wat te zwaar is gaan wegen en koopt van de opbrengst bij wat is achtergebleven. Waar ik eerder dacht dat herbalanceren een beter beleggingsresultaat oplevert doordat je tegen de markt in handelt, heeft Vanguard aangetoond dat dat niet zo is. Je hoeft het dus uitsluitend te doen om beter aan te sluiten bij je gewenste risicoprofiel en je daardoor rustiger te voelen, niet voor een hoger rendement.
En als je toch in paniek raakt?
Probeer dan tóch niets te doen en alleen te ervaren wat het met je doet. Wil je je beleggingen aanpassen, wacht daar dan mee tot de markt weer tot rust is gekomen — dan is de kans kleiner dat je vanuit emotie handelt. Lukt dat niet en ga je toch handelen, zie het dan als leergeld: blijkbaar stond er meer in aandelen dan bij je risicotolerantie paste.
Ben je nu bijvoorbeeld 100% in aandelen belegd en vind je het te spannend, bepaal dan of een verdeling van bijvoorbeeld 70% aandelen en 30% obligaties beter bij je past, en pas je beleggingen daarop aan — maar pas wanneer de markt rustig is, niet eerder. Dat leergeld heb ik in 2008 zelf betaald: ik verkocht tijdens de daling en kocht weer bij tijdens het herstel. Dat heeft me een flinke som geld gekost, maar het overkomt me daardoor geen tweede keer. Daarna heb ik mijn verdeling aandelen/obligaties defensiever gemaakt, want ik had een te groot deel van mijn vermogen in aandelen belegd. Tijdelijke, stevige koersdalingen komen nu eenmaal altijd; je verdeling moet daar rekening mee houden zodat je niet in paniek raakt tijdens de dip.
Overledenen zijn de beste beleggers
Is buy-and-hold zonder market timing echt zo’n beproefde strategie? Fidelity onderzocht welke beleggingsrekeningen over de periode 2003-2013, inclusief de crisis van 2008, het beste presteerden. De uitslag:
- 1e plaats: de overledenen
- 2e plaats: de mensen die vergeten waren dat ze een rekening hadden
Inderdaad: de overledenen presteerden het best, gevolgd door wie vergeten was dat hij een beleggingsrekening had!
Hoe ga jij met de hoge koersen om?
Geef een reactie